وبگردی

در حال تمرین تنفس عمیق بودم که با دیدن مشکل زنان مسلمان در مراکز درمانی انگلیس  ٬ نفس عمیقم در سینه حبس گردیده و نزدیک بود که بالا نیاد و نیاز به کمکهای اولیه مشروحه در پست قبلی افتد که فوری بخود آمده و برای رفع این مشکل بزرگ راه حلهای مختلفی را در ذهنم مرور کردم . ضمن مرور خاطرات و خزعبلات پانته آ  نمی دانم چه شد و سر از  سخن مسیح در ملکوت و در رثای احمد بورقانی در آوردم .بی اختیار دلم گرفت و یاد روزنامه " جامعه " و " توس " افتادم که در همین اثنا با غرش رعد آسای " سفیر " که از بیخ گوشم رد شد بخود آمده و در میان این سردرگمی ناخودآگاه به ذهنم خطور کرد : کاش سفیری به زمین و میان مردم خودمان می فرستادیم در فضا هیچ رای دهنده ای نیست !